YALNIZLIK
senle buluyordum neşemi,
senle buluyordum heyecenı,
senle güler,senle ağlardım,
beni ayakta tutan sendin


şimdi ya şimdi
hadi sende git
bırak beni bu karankığa
zaten karanlık arkadaşım oldu


yine başlıyor o sıkıntılar
hepsi yeniden
aynı eskideki gibi
yeniden

haykırmak geliyor içimden
haykırsamda kimse duymuyor
yalnız kaldım
bu karanlık sokaklarda
kimseler yokkk

hadi hoşçakal
sende bırak beni
alıştım, alışırım
ben karanlıkta yapa yalnız
kalmaya alıştım

NOT:
bu şiiri kendim yazdım