|
|
Hüseyin Hilmi Işık Efendi 23 |
|
|
Pazar, 16 Eylül 2007 |
Hüseyin Hilmi Işık efendinin (rahmetullahi aleyh) bazı sözleri
• Dünyada ve ahiredde, felaketten kurtulmanın çaresi, kurtulanlarla beraber olmaktır. Allahü teâlânın sevgili kullarını tanımak lazımdır.
• Sevap kazanmak çok mühim... Kazanılan sevapları kaybetmemek ondan daha  mühim.
• Yol levhası olmak büyük şereftir.
• Bir insanın ayakları ne kadar yere basarsa, o kadar rahat eder.. ne kadar havada uçarsa, o kadar ceza çeker.
• Bir kişi daha yanmaktan kurtulsun diye uğraşmalıyız.
• Bir müslüman vaktini en iyi şekilde değerlendirmelidir.
• Dünyada iken, Allahü teâlânın dinine hizmet edenler, Allahü teâlânın kullarının müşküllerini halledenler, mahşerde, tahtlar üzerinde, kürsülerde, gölgelerde oturacaklar. Allahü teâlâ onlarla konuşacaktır. Onlar için ne hesap var, ne azap vardır.
• En zor iş islamiyete hizmet etmektir. Çünki, Allahü teâlâ en zor işi, en güvendiğine, en çok sevdiğine vermiştir. Peygamberlere ve vârislerine vermiştir.
• Herkes elindeki taşı, gücüne göre fırlatır. Taşı atma gücü îmâna ve ihlâsa bağlıdır.
• İhlâssız amel, kalp para gibidir.
• Îman; Allahü teâlânın kullarına ihsân ettiği hususi nimetidir.
• İnsan rabbini tanıdığı kadar insandır.
• Mü’min gıda gibi olmalıdır. Her zaman ihtiyaç duyulmalıdır.
• Öyle yaşayın ki, sizin yüzünüzden hiç kimse cehenneme gitmesin, çünki sizi de götürür.
• Dünya sevgisini kalbden çıkarmak, ancak ve yalnız, kalbden dünya sevgisini çıkaran büyük zatları sevmek, ve onlara tâbi olmakla mümkündür.
• İnsan, maddi gıdasını temiz aldığı gibi, manevi gıdasını da temiz almak zorundadır.
• Herkes, evine geleni şânına lâyık şekilde ağırlar. Allahü teala da mescidlere gelenleri kendi şanına layık şekilde ağırlar.
• Hiç kimse elbisesinden, etiketinden dolayı mükemmel insan olamaz.
• İnsanın şerefi ilim ve edep sahibi olmasındandır.
• Paranın yeri kalp değil ceptir. Eğer paranın yeri kalp olursa, sarayın ortasına çöp dökmek gibi olur. Kalbi Allahü teala kendisi için yaratmıştır.
• İnsanlar dünyaya döndükçe sıkıntıdan kurtulamaz, çünkü dünya sıkıntı kaynağıdır. Bu sıkıntıdan kurtulmak için mutlaka ahirete dönmek, ışığa dönmek lâzımdır. Eğer insan ışığa dönerse, gölgesi arkada kalır ve peşinden gelir. Işığa arkasını çevirirse, karanlığa dönmüş olur, işleri karanlık olur, hiçbir zaman gölgesinede yetişemez.
• Yönünü dünyaya dönen; insanlarla çarpışır, ahirete dönen; insanlar onun gibi olmak için yarışır.
• Allahü teâlâ’ nın aziz ettiğini kimse zelîl edemez, Allahü teâlânın zelil ettiğini kimse aziz edemez.
• En kıymetli ilim haddini bilmekdir. Bütün kavgalar dünyayı paylaşmağa çalışmakdan ve haddini bilmemekden meydana gelmektedir. İnsan cömert olursa herkes onu sever ve onunla kimse kavga etmez. Hasis insanlar etrafına bir şey vermeyip, dünyayı hep kendilerine almağa uğraştıklarından huzursuzdurlar, sevimsizdirler ve insanlar onlarla devamlı mücadele ederler.
• İnsan doğduğu zaman bir beyaz beze sararlar, buna kundak bezi derler. Bunda cep yoktur. İnsan vefat ettiği zaman yine beyaz bir beze sararlar, buna da kefen bezi derler, onunda cebi yoktur. O halde insanın ömrü kundak beziyle, kefen bezi arasıdır.
• Bazı insanlar var ki; kabre girdiği andan itibaren unutuluyor. Ama bazı insanlar var ki; bin yıldan beri anılıyor. Hatta kitaplara adı geçiyor. Çünki onlar insanlara çok özveride bulunduğu için, onlar insanlara çok merhametli ve şefkatli davrandığı için birden bire ölmüyorlar, unutulmuyorlar.
• Hata ve kusuru başkalarında arayanlar, sevimsizleşir. Etraflarında insan kalmaz, dost edinemezler. Herkesi haklı, kendini haksız bulmadıkça, kendi kusur ve noksanlarını bırakıp, başkalarının kabahatleri ile meşgul olduğu sürece, bir insan noksandır, olgunlaşması mümkün değildir.
• Nereye giderseniz gidin, sevgi dairesinden dışarı çıkamazsınız. İnsanların rengi değişir, ama sevginin rengi değişmez. Sevgisiz dünya yapma çiçeğe benzer. Ne kadar mutlu eder ki insanı, gerçeğinin yanında. |
|
|
|
|
|
